Cada vez estoy más convencido de que los seres humanos nos hemos establecido en una organización a la que llamamos sociedad y que en realidad es un verdadero desastre. Dejando aparte todo el periodo en que la evolución ha ido trabajando para convertir a un primate en un hominido superior dotado de consciencia y conocedor de su condición finita; es decir, que irremediablemente sabe que morirá, lo cierto es que en los 150.000 años -que no es poco tiempo- no hemos sido capaces de conseguir "sacurdirnos" la maldición de tener que -como el resto de los primates- tener que ocupar la mayor parte de nuestro día, en conseguir comida. Puede que no tengas que ir saltando de rama en rama, para alcanzar frutas que comer, pero tienes que trabajar para poder conseguir el dinero con el que acceder a las ramas de tu supermercado y llevar víveres a tu guarida.
Pero es que además, en los últimos 15.000 años -que tampoco es moco de pavo- nos hemos dejado sodomizar con el hecho de que además de tener que trabajar como unos desgraciados (piensa en un minero o en un agricultor), con nuestro sudor, alcanzamos para vivir nosotros y que otros vivan mucho mejor sin dar ni brote.¿Se te ocurre algún nombre? Y así llevamos desde que se sabe, cuando inventamos la escritura y los libros de cuentas.
Y ahora que gracias a un supuesto monstruo aniquilador de humanidades, podríamos cambiar (no de golpe) poco a poco esta maldición que algunos llaman "la expulsión del paraíso", lo que hacemos es ver a esa tecnología como si fuera el quinto jinete del Apocalipsis.
No tenemos remedio. Somos monos tontos y calvos.
Tags:
opinión
ehhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh, ehhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh, lo de mono vale, pero lo de calvo no te lo admito ¡¡¡¡¡
ResponderEliminarNo ho sé, dona una ullada al teu voltant, hi ha un cert i evident ordre que funciona raonablement bé, transport públic, sanitat a l'abast, comerç proper, habitatges climatitzats, escoles, etc etc, i no em diguis que els trens o la sanitat no funcionen, això és reduccionisme local del qual sovint m'acuses, i amb raó, a mi, perquè a mi els dos conceptes em funcionen. Jo, mai havia viscut tant bé com ara, i com jo, molta de la gent del meu entorn. Pensa que qualsevol temps passat, fou pitjor.
ResponderEliminarJa saps, les opinions són com el cul (va, deixem-ho en cara), cadascú té la seva i moltes vegades és una sort. Només recordar que el món és molt ample i que es calcula que al voltant de 645 milions de persones pateixen gana crònica al món. Aquesta xifra representa aproximadament el 8 % de la població mundial. Solament per aportar una variable que contrasti amb el teu benestar i confort.
Eliminar